adı bilinmezlikle yan yana yazılanlara

mutsuz ve aşksız onlarca yığının işe gitmek için erkenden kalktığı günlerden birinde biri daha uyandı yığına katılmak için. uyandı ve geç kalmamak için özen gösterdi. önemli işlerin sabah dokuzdan önce yapılması gerektiğini bilenlerdendi. kalktı ve yığına katıldı. yığına yetişmek veya denk olmak için adımlarını hızlandırdı. bakmıyordu doğan güneşe, çünkü çok önceleri alınmıştı güneş ellerinden. tutamıyordu umudun yakasından uzun zaman önce yitirmişti adı umutla eş sayılabilecek güzellikleri. artık sadece bir gölge, bir sesti. ne görünmek, duyulmak istiyordu ne de görmek, duymak istiyorlardı. ismi unutulup da doğduğu yer kendisine kimlik verilmiş kişiler için yaşamak bir sızı ve bekleyişten ibarettir. onu görmeyenlere hak verdiği için mi bilinmez o da yerin altını seçti kendine silinip gitmek için. şairinde dediği gibi bir yaşamak suçu takılı kalmıştı üzerinde. suçluydu ve beraati için onca kişinin seçtiği gibi bir sabah saat sekiz buçuğu seçmişti kendine aklanmak için.

metroda raylara atlayarak intihar eden 26 yaşındaki Iraklı Zeynelâbidîn’e ithafen…

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir